Gered van een eetstoornis

Ik kom uit een gezin waarin Jezus niet centraal heeft gestaan, maar ik ben hier en daar wel met Hem in aanraking geweest. Ik ging naar een Christelijke basisschool, luisterde in mijn middelbare schooltijd veel naar gospelmuziek en zong dit ook graag. Maar dit was allemaal vrij onbewust en zonder enige intentie of toewijding. Ik groeide op in een huis vol mannen, aangezien mijn moeder overleed in 2014. Desondanks heb ik mijn jeugd als fijn ervaren.

Ik was vroeger een levendig kind, enthousiast, muzikaal en creatief. Maar er heerste altijd een onzekerheid omtrent mijn uiterlijk, mijn lichaam. Ik wilde graag gezien en gewaardeerd worden. Na 4 jaar actief bezig te zijn met sport sloeg mijn hobby om in obsessie. Ik ontwikkelde een eetstoornis: boulimia nervosa. Eten werd een vorm van controle. Ik verloor mijn menstruatie, sociale leven en grip op mezelf. Mijn lichaam probeerde er alles aan doen om te overleven en schreeuwde om hulp. Er volgden ongecontroleerde eetbuien, waarin het voelde alsof ik werd overgenomen en in een waas grote hoeveelheden eten naar binnen werkte. Mijn angst om aan te komen, werd al gauw werkelijkheid. Ik zag geen uitweg. Overal waar ik ging was eten, ik kon er niet omheen. Eten was mijn grootste angst, mijn grootste vijand. Ik zat gevangen in een lichaam dat ik niet herkende, met een schreeuwende stem naar eten, 24/7.

Mijn vriend was een grote steun in deze periode. Zijn familie ging naar de kerk en ik vroeg of ik eens mee mocht. Uiteindelijk heb ik in hun bijzijn mijn leven aan Jezus mogen geven. Sindsdien heb ik veel gebeden. Vraatzuchtig zijn, en de eetbuien die bij mijn eetstoornis hoorden, voelde alsof ik leefde in zonde. Maar ik probeerde mij vast te houden aan het Woord. Dat iedere haar op mijn hoofd geteld is (Matteüs 10:30-31). Dat ik mij geen zorgen hoef te maken over wat ik eet, drink, of de kleren die ik draag (Matteüs 6:25). De Heer, mijn Vader, heeft mij lief.

Met intense therapie, veel gebed en hard werken kan ik zeggen dat ik vandaag zo goed als geen last meer heb van mijn eetstoornis en eetbuien. De focus ligt niet meer op mijn lichaam, ik zoek geen validatie meer. Ik voel me weer levendig, muzikaal en creatief. Net zoals toen ik een klein meisje was. Jezus heeft mij laten zien wie ik ben en waar ik toe in staat ben mét Hem. Ik kan niet wachten om voor de rest van mijn leven met Hem te wandelen. Ik zeg ‘ja’ tegen Hem.